فهم توسعه و کاهش فقر از منظر نوبلیست‌های سال ۲۰۱۹

پزشکی، در تعریف کلاسیک خود، حرفه‌ ای برای تشخیص و درمان بیماری است؛ اما در زندگی روزمره مردم، پزشک اغلب نخستین و گاهی آخرین پناه فردی است که با درد، ترس و ناتوانی مواجه شده است

اهدای خون کنشی است فراتر از منطق خشک اعداد و ارقام. وقتی فردی بر صندلی اهدا مینشیند، گویی پلی میان خود و ناکجای درد می کشد. او نمی داند خونش به کدامین رگ راه خواهد یافت؛ به تن نحیف کودکی در بیمارستان که برای نفس کشیدن به سرخی این قطرات نیاز دارد؟ یا به قلب پدری که در آستانه‌ی طلوعی دیگر، چشم‌‌ انتظار معجزه ‌ای است؟ این ناشناس ماندن گیرنده و بی چشمداشت بودن دهنده، نابترین فرم عشق‌ ورزی در قرن آهن و تردید است.

ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که سازمان‌ها بدون «روابط عمومی»، مانند نیروگاه‌هایی هستند که برق تولید می‌کنند اما سیمِ رابطی برای رساندن این انرژی به خانه‌های مردم ندارند. ۲۷ اردیبهشت، روز جهانی ارتباطات، صرفاً یک تاریخ در تقویم نیست؛ بلکه بازخوانی یک ضرورت است.