تابلو و دوربین کافی نیست؛ایمنی زیرگذرها به راهکارهای مهندسی و رفتار رانندگان وابسته است زیرگذرهای شهری با هدف روان‌سازی ترافیک و کاهش تداخل جریان خودروها ساخته می‌شوند؛ اما اگر راننده با سرعت نامتناسب وارد مسیر زیرگذر شود، همین مسیر می‌تواند در چند ثانیه به نقطه‌ای پرخطر تبدیل شود. تغییر ناگهانی روشنایی، قوس مسیر، شیب ورودی […]
تابلو و دوربین کافی نیست؛ایمنی زیرگذرها به راهکارهای مهندسی و رفتار رانندگان وابسته است
زیرگذرهای شهری با هدف روان‌سازی ترافیک و کاهش تداخل جریان خودروها ساخته می‌شوند؛ اما اگر راننده با سرعت نامتناسب وارد مسیر زیرگذر شود، همین مسیر می‌تواند در چند ثانیه به نقطه‌ای پرخطر تبدیل شود. تغییر ناگهانی روشنایی، قوس مسیر، شیب ورودی و خروجی، لغزندگی سطح در شرایط نامساعد و فاصله محدود برای واکنش، ضرورت کاهش سرعت و رانندگی پیش‌بینانه را دوچندان می‌کند.
به گزارش قلم پرس، در پی گزارش حوادث شدید و فوتی در برخی مسیرها، با محمدرضا روشنی معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تبریز درباره مسئولیت راننده و نقش مدیریت شهری در ایمن‌سازی زیرگذرها گفت‌وگو کرده ایم.
چرا ورود به زیرگذر به توجه و احتیاط بیشتری نیاز دارد؟
زیرگذر ادامه ساده خیابان نیست؛ محیط رانندگی در آن تغییر می‌کند. ممکن است راننده با شیب، پیچ، دیواره‌های نزدیک، تغییر نور و فضای محدودتر روبه‌رو شود. در چنین شرایطی، سرعتی که در مسیر باز و مستقیم قابل‌کنترل به نظر می‌رسد، می‌تواند برای ورودی زیرگذر بیش از حد ایمن باشد. اصل اساسی این است که سرعت باید با دید، هندسه مسیر، وضعیت سطح راه، ترافیک و شرایط خودرو متناسب باشد؛ نه صرفاً با عجله راننده یا سرعت خودروهای اطراف.
راننده دقیقاً چه زمانی باید سرعت را کم کند؟
کاهش سرعت باید پیش از رسیدن به دهانه زیرگذر آغاز شود، نه زمانی که خودرو وارد پیچ یا شیب شده است. راننده باید علائم محدودیت سرعت و هشدارها را از فاصله مناسب بخواند، فاصله طولی را افزایش دهد، از ترمزگیری ناگهانی و تغییر خط بی‌موقع پرهیز کند و با سرعتی وارد شود که بتواند در محدوده دید خود توقف ایمن داشته باشد. اگر تابلو سرعت مشخصی اعلام کرده، رعایت همان حد الزامی است؛ اگر شرایط دید یا سطح راه نامناسب است، ممکن است لازم باشد آهسته‌تر از سقف مجاز حرکت کند.
آیا رعایت عدد درج‌شده روی تابلو به‌تنهایی کافی است؟
خیر. حد سرعت، سقف مجاز است و تضمین نمی‌کند که در همه شرایط همان سرعت ایمن باشد. بارندگی، آب‌گرفتگی، روغن یا آلودگی روی سطح، خرابی لاستیک و ترمز، بار خودرو، تاریکی یا ازدحام می‌توانند سرعت ایمن را کاهش دهند. راننده باید پیوسته شرایط را ارزیابی کند و به‌جای اتکا به عادت یا اعتمادبه‌نفس بیش از حد، حاشیه ایمنی برای واکنش و توقف حفظ کند.
مهم‌ترین خطاهای رانندگی در زیرگذرها چیست؟
ورود با سرعت بالا، سبقت یا تغییر خط ناگهانی، دنبال‌کردن نزدیک خودروی جلویی، استفاده از تلفن همراه، بی‌توجهی به تابلوها و ترمز شدید در میانه مسیر از خطاهای پرخطرند. همچنین بعضی رانندگان پس از خروج از زیرگذر فوراً شتاب می‌گیرند؛ درحالی‌که ممکن است ترافیک، عابر، تقاطع یا تغییر مسیر در پیش باشد. رانندگی ایمن یعنی سرعت را در ورودی، داخل مسیر و خروجی متناسب با شرایط تنظیم کنیم.
در صورت مشاهده صف یا مانع داخل زیرگذر چه باید کرد؟
از فاصله ایمن، سرعت را تدریجی کم کنید و فاصله با خودروی جلویی را حفظ کنید. با دیدن چراغ ترمز خودروهای جلو، منتظر نمانید تا به آن‌ها نزدیک شوید. از تغییر خط ناگهانی برای دور زدن صف خودداری کنید و اگر توقف اضطراری رخ داد، تا حد امکان هشدارهای لازم را مطابق مقررات فعال کنید. تلفن همراه، حواس‌پرتی و واکنش دیرهنگام در فضای محدود زیرگذر می‌تواند پیامد بسیار سنگینی داشته باشد.
رانندگان موتورسیکلت و خودروهای سنگین چه نکته‌ای را باید جدی بگیرند؟
همه کاربران راه باید سرعت و فاصله ایمن را رعایت کنند. موتورسواران به‌دلیل پایداری کمتر در سطح لغزنده و هنگام ترمزگیری ناگهانی آسیب‌پذیرترند؛ استفاده از کلاه ایمنی استاندارد و پرهیز از مانور ناگهانی ضروری است. خودروهای سنگین نیز به فاصله توقف بیشتر و کنترل دقیق‌تر در شیب‌ها نیاز دارند. هیچ‌کس نباید فرض کند که خودروی جلویی می‌تواند ناگهان توقف کند و او فرصت کافی خواهد داشت.
شهرداری برای ایمن‌تر شدن زیرگذرها چه اقداماتی می‌تواند انجام دهد؟
اقدامات باید بر پایه بازدید میدانی و تحلیل داده‌های تصادف انجام شود: بررسی هندسه ورودی و خروجی، دید راننده، روشنایی، کیفیت و اصطکاک روسازی، زهکشی و آب‌گرفتگی، خوانایی تابلوها و خط‌کشی‌ها، محل نصب هشدارها و عملکرد تجهیزات ایمنی. در نقاط پرخطر می‌توان پس از ارزیابی فنی، از هشدارهای پیش‌آگاهی، خط‌کشی بازتابنده، علائم مناسب، بهبود روشنایی و اصلاح نواقص استفاده کرد. هر اقدام مهندسی باید متناسب با استانداردها و شرایط همان محل طراحی و ارزیابی شود.
آیا نصب تابلو یا دوربین به‌تنهایی مشکل را حل می‌کند؟
خیر؛ ایمنی نتیجه مجموعه‌ای از اقدامات است: طراحی ایمن، نگهداری منظم، نظارت و اجرای قانون، آموزش و رفتار مسئولانه راننده. تابلو باید به‌موقع، واضح و قابل‌مشاهده باشد؛ دوربین و کنترل سرعت نیز در چارچوب قانون و همراه با اطلاع‌رسانی و تحلیل نقاط حادثه‌خیز معنا پیدا می‌کنند. مهم آن است که اقدام‌ها بر اساس شواهد، بازدید تخصصی و ارزیابی اثربخشی انتخاب شوند، نه صرفاً برای نمایش فعالیت.
پس از وقوع تصادف در یک زیرگذر، چه بررسی‌هایی لازم است؟
باید زمان و شرایط حادثه، مسیر حرکت، سرعت تقریبی، وضعیت روشنایی و روسازی، علائم موجود، شرایط جوی، ترافیک و گزارش‌های کارشناسی بررسی شود. از یک حادثه به‌تنهایی نمی‌توان علت قطعی یا مسئولیت فردی را نتیجه گرفت. اگر الگوی تکرارشونده‌ای دیده شود، لازم است محل با رویکرد «ایمنی سامانه‌ای» بررسی شود؛ یعنی خطای انسانی قابل‌پیش‌بینی باشد و راه و تجهیزات نیز تا حد امکان از تبدیل خطا به مرگ جلوگیری کنند.
پیام شما به رانندگانی که هر روز از زیرگذرهای تبریز عبور می‌کنند چیست؟
چند ثانیه زودتر رسیدن، ارزش به خطر انداختن جان انسان را ندارد. پیش از ورودی زیرگذر سرعت را کم کنید، تابلوها را جدی بگیرید، فاصله طولی را حفظ کنید، تلفن همراه را کنار بگذارید و با دیدن بارندگی، لغزندگی یا ازدحام محتاط‌تر برانید. زیرگذر محل آزمودن شتاب خودرو نیست؛ مسیر عبور ایمن شهروندان است. رعایت سرعت، فقط اجرای قانون نیست؛ احترام به جان خودمان، خانواده‌ها و همه کسانی است که در همان مسیر حرکت می‌کنند.
