پیامد ها وصدمات جبران ناپذیر تعطیلی مدارس
پیامد ها وصدمات جبران ناپذیر تعطیلی مدارس

مدرسه بهترین مکان وجایی است که کودکان و نوجوانان شیرین ترین لحظات زندگی خود را در آن می گذرانند وامن ترین وباثبات ترین بخش زندگی انهاست .

مدرسه بهترین کانون یادگیری سواد عاطفی ،ار تباطی ،تربیتی،محور جمع گرایی و مرکز نظم پذیری و محل اجتماعی پروری است.
با تعطیلی مد‌ارس و پیگیری آموز‌ش از طریق فضای مجازی خوف آن می رود که اجتماعی شدن و پرور‌ش عاطفی دانش آموزان همچنین دلبستگی هایی ارزشمند بین دانش اموزان ومعلمان که برای سلامت روان وزندگی انها بهتر است وار تباط مستقیمی با پیشرفت های آینده انها دارد دچار مشکل و بحران شود.
کار مداوم با گوشی و تبلت علاوه بر ضررهای جسمی و ساختار بدنی و اعوجاج اسکلت بندی ومشکلات بینایی واثرات سوئ بازیهای رایانه ای به جای بازی در فضاهای حقیقی ، آنان را دچار بحران عاطفی و اجتماعی خواهد کرد.
همچنین عملکرد تحصیلی ضعیف وتوقف در یاد گیری سبب افزایش اثرات منفی وعقب ماندن از ریتم درسی را در پی خواهد داشت
با وجود والدین خسته و پر استرس و اضطراب و پریشانی، در مواجهه با هزینه های آموز‌ش مجازی به خصوص در بین اقشار کم در آمد ومحروم و عدم بر قراری ارتباط عاطفی و غافل شدن از مسئولیت سنگین خویش نسبت به تغذیه روح و روان فرزندان عزیز خود این نگرانی چهره زشت خود را در آینده نمایان خواهد نمود .
وبستر خانواده را که بنیادی ترین واحد جامعه ومسئول پرورش وتربیت است وفرصتی برای ساختن جهان شایسته وفرزند پروری مثبت وجامعه ایمن که شعار جهانی است مورد تهدید قرار خواهد داد
از سویی دیگر بدون حضور در جمع روح اعتماد به نفس، خلاقیت، روبرو شدن با مشکلات، آموزش کارهای شخصی و یاد گیری مهارت های اجتماعی مانند
درست لباس پوشیدن، درست راه رفتن، خوب حرف زدن، نظم پذیری وبا برنامه بودن، زیبانوشتن، رعایت مسائل بهداشتی، آموزش کار تیمی، تعامل با اطرافیان ، انتقاد کردن و انتقاد پذیری، جرات ورزی و تمرین شجاعت، مدارا نمودن مدیریت زمان، کنترل خشم و عصبانیت، انتخاب و تشخیص دوست خوب، تشکر و سپاسگزاری کردن، تفکر و اندیشه نمودن، صبر و بردباری، نا امید نشدن، تحمل شکست ،احترام گذاشتن، کم مصرف و کم هزینه بودن.

دانش آموزان عزیزمان با تعطیلی مدارس از مهارت های زندگی برای ورود به اجتماع که لازم و ضروری است محروم شده اند، و صدمات و زیان های این محرومیت کمتر از خسارت کووید ۱۹ نمی باشد .
وچالشی است که به برنامه ریزی های قابل توجهی در بخش های خانواده وحامعه وسازمان بزرگ آموزش و پرورش نیازمند است .

لذا پیشنهاد می کنم که با توجه به تاکید وزیر محترم آموزش و پرورش«ما خواهان آموزش حضوری هستیم»به این شکل که:

۱-طبق دستورالعمل ارسالی ستاد استانی کرونا به معلمان مدارس روستایی برای برگزاری کلاس های کمتر از ۱۰ نفر که این امکان در اکثر مدارس غیر دولتی نیز کاملاً فراهم است. و می توان با مصوبه شورای آموزش و پرورش و موافقت ستاد کرونا استان اجرایی نمود
با تقسیم بندی دانش آموزان به گروه های پنج نفره به صورت اختیاری و با رعایت تمام پروتکل های بهداشتی کلاس های حضوری و در ساعت های متفاوت برگزار شود و همین کلاس حضوری به صورت فیلم تدریس تهیه و در اختیار دانش آموزانی که تمایل بر آموزش حضوری در مدرسه ندارند در گروه‌های مجازی بارگذاری گردد .
۲-توجه ویژه به برگزاری کلاس های آموزش خانواده که در ان به اهمیت نقش اصلی خانواده و پدر ومادر در تربیت فرزند صالح ومهارت های فرزند پروری وحیات طیبه پرداخته شود
۳-آموزش حمایت روانشناختی وسلامت روان برای کلیه دبیران در حوزه تدریس مجازی و توانمند ساختن مشاوران تحصیلی وروانی جهت ارتباط موثر ومستمر با دانش اموزان ،اولیاومعلمان وبرنامه ریزی لازم برای ارتباط نزدیک وچهره به چهره با حفظ پروتکل های بهداشتی و سلامت
در مدرسه
۴-ایجاد گروه های همراز مشاوردر مدارس
۵-برگزاری جشنواره های دست ورزی وهنر نمایی با عنوان پویش “نشاط افزایی”(آشپزی ،خیاطی وگلکاری …..) با کمک اولیا به ویژه مادران جهت افزایش نشاط وشادابی در خانواده ها
۶-توجه ویژه به بخش ورزش، سلامت وتندرستی دانش آموزان با حضور دبیران وهمکاران حوزه ورزشی وسلامت از طریق ارائه روش های موثر در سلامت جسم در فضای مجازی و برگزاری مسابقات ورزشی با ابتکارات ویژه ازجمله تغییر عنوان المپیاد درون مدرسه ای به المپیاد درون خانه به ویژه در قسمت آمادگی جسمانی با پویش” المپیاد درون خانه ای” وبا آیین افتتاحیه مجازی انجام پذیرد.

  • نویسنده : جواد لطف اله پور