شعر :نسیمی || زلف تو شب قدر من و روی تو عید است
شعر :نسیمی || زلف تو شب قدر من و روی تو عید است

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده اما برخی دیگر او را متولد شیراز یا تبریز و یا دیاربکر می‌دانند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورده و قصایدی عربی نیز سروده است.

شعر :نسیمی

زلف تو شب قدر من و روی تو عید است            وز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
ابروی تو هریک مه عید است از آنرو                  در عالم از ابروی تو پیوسته دو عید است
تا روی تو را دیده ام ای ماه دل افروز                  روزم همه چون طالع و بخت تو سعید است
هرگز نفسی در دو جهان شاد مبادا                  آن دل که ز درد تو به درمان نرسیده است
خالی نبود تا ابد از نور تجلی                           آن را که به رخسار تو بینا شده دیده است
رخصت ندهد عقل اگر خوانمت انسان               انسان خداروی، بدینسان که شنیده است
دانی که ز عالم که برد دین به سلامت             آن دل که به کفر سر زلفت گرویده است
تا قبله عشاق تو از روی تو شد راست             چون طاق دو ابروی تو محراب خمیده است
تا وصف رخت در قلم آورد نسیمی                   خط بر ورق حسن رخ ماه کشیده است