آينده توافق صلح كلمبيا
آينده توافق صلح كلمبيا

“آيا اعلام رئيس جمهور كلمبيا بعنوان برنده جايزه صلح نوبل ميتواند توافق صلح دولت كلمبيا با شورشيان مسلح را نجات دهد؟” ساعاتي پيش سخنگوي كميته اعطاي جايزه صلح نوبل اعلام نمود كه برنده اين جايزه در سال ۲۰۱۶ ميلادي به دليل تلاشهاي مستمر و صلح جويانه دولت كلمبيا در انعقاد توافق با “فارك” (گروه مسلح […]

“آيا اعلام رئيس جمهور كلمبيا بعنوان برنده جايزه صلح نوبل ميتواند توافق صلح دولت كلمبيا با شورشيان مسلح را نجات دهد؟”

ساعاتي پيش سخنگوي كميته اعطاي جايزه صلح نوبل اعلام نمود كه برنده اين جايزه در سال ۲۰۱۶ ميلادي به دليل تلاشهاي مستمر و صلح جويانه دولت كلمبيا در انعقاد توافق با “فارك” (گروه مسلح شورشيان اين كشور)، به رئيس جمهور اين كشور تعلق ميگيرد.
انعقاد اين توافق تاريخي ميان دولت كلمبيا و شورشيان “فارك” كه هدف آن پايان دادن به جنگ ۵۲ ساله داخلي اين كشور ميباشد مورد استقبال كشورهاي جهان و سازمانهاي بين المللي قرار گرفت و همه اميدوار بودند كه اين توافق پاياني برطولاني ترين جنگ چريكي در آمريكاي لاتين و كشتار مردم بيگناه باشد. اما در كنار اين اميدواري، مخالفت اكثريت مردم كلمبيا با اين توافق كه چند روز پيش اتفاق افتاد، عده زيادي را نيز به تعجب و سؤال واداشت. چند روز پيش در رفراندوم رسمي كلمبيا، اكثريت مردم اين كشور با اين توافق مخالفت نمودند و نارضايتي خود را از مفاد اين پيمان صلح اعلام نمودند. اين امر جريانهاي سياسي در كلمبيا و بيش از همه رئيس جمهور كلمبيا را كه اميد داشت با انجام اين توافق تاريخي مسير جديدي در اين كشور آغاز گردد را به يك چاره جويي بزرگ دعوت نمود. كشورهاي بسيار ديگري هم بويژه در آمريكاي لاتين كه مي ديدند نتيجه چند سال مذاكره با انجام اين رفراندوم به زير سؤال رفته است احساس تلخي از اين تحول مهم سياسي داشتند. ولي بهر صورت پاسخ مردم به سوال رفراندوم روشن بود. آنچه مردم را از مفاد اين توافق ناراضي كرده بود، امتيازات زيادي بود كه براي حصول صلح به شورشيان داده شده بود. بر اساس شرايطي كه براي شورشيان در پيمان صلح براي شورشيان در نظر گرفته شده بود، دولت با عطوفت با آنها برخورد ميكرد و عملا جنايات آنها را حداقل بدون مجازات عيني و كافي بفراموشي مي سپرد. حدود ۲۵۰ هزار نفر در اين شورشها كشته شده بودند. مردم بسياري كه در اثر ارتكاب اين جنايات عزيزان خود را از دست داده بودند و يا با نقص عضو و يا از دست دادن بخش مهمي از زندگي خود روبرو شده بودند خواهان مجازات اعمال جنايتكارانه بودند و حاضر به بخشش و يا برخورد سهل با مرتكبين آنها نبودند. با رد اين پيمان صلح، اكثريت مردم اعلام كرده بودند كه خواستار اين هستند كه افرادي كه مرتكب جنايت شده اند بايد به مجازات برسند. اكثريت مردم در واقع صلح به هر قيمتي را رد كرده اند.
اما يك سؤال مهم و منطقي كه در اين شرايط جديد قابليت بررسي دارد اينست كه كميته بين المللي صلح نوبل در نروژ با چه جمع بندي، چند روز پس از اعلام نتيجه رفراندوم در رد توافقنامه صلح توسط اكثريت مردم آنهم در يك اقدام دمكراتيك، رئيس جمهور كلمبيا را بعنوان پيشگام اين صلح رد شده، برنده جايزه صلح نوبل معرفي مي كند.
البته ممكن است پاسخهاي متعددي را بتوان به اين سؤال داد ولي يكي از اين پاسخها ميتواند به نقش دولت نروژ در اين مذاكرات برگردد. دولت نروژ در مذاكراتي كه دراين پنجسال ميان دولت كلمبيا و شورشيان انجام ميگرفت نقش ميانجيگري داشت و سعي زيادي نمود كه اين مذاكرات به نتيجه برسد. بنظرميرسد كه در آستانه شكست كامل اين فرآيند بعد از پنجسال و با رد اين توافق از سوي مردم، تنها شانسي كه شايد بتواند تاثيري در نجات اين فرآيند سياسي ايفا كند، اعلام رئيس جمهور كلمبيا بعنوان برنده جايزه صلح نوبل باشد.
كميته عالي تصميم گيري براي اعلام نهايي برنده جايزه صلح نوبل پنج نفر از نمايندگان مجلس نروژ هستند كه كانديداهاي متعدد مطرح شده از سوي مجامع سياسي دولتي و غير دولتي بين المللي را در محرمانگي كامل بررسي مي كنند و بدون اينكه نام افراد پيشنهادي را به كسي اعلام كنند فقط نام نامزد نهايي را بطور رسمي اعلام مي كنند.
پس بايد منتظر بود و ديد كه آيا اعلام رئيس جمهور كلمبيا بعنوان برنده جايزه صلح نوبل ميتواند توافق صلحي را كه خود نروژ نقش ميانجيگرانه در انعقاد آن داشته است نجات دهد؟ حميد بعيدي نژاد

منبع: روزنامه اطلاعات ۱۷ مهر ماه