آینده توافق صلح کلمبیا
آینده توافق صلح کلمبیا

“آیا اعلام رئیس جمهور کلمبیا بعنوان برنده جایزه صلح نوبل میتواند توافق صلح دولت کلمبیا با شورشیان مسلح را نجات دهد؟” ساعاتی پیش سخنگوی کمیته اعطای جایزه صلح نوبل اعلام نمود که برنده این جایزه در سال ۲۰۱۶ میلادی به دلیل تلاشهای مستمر و صلح جویانه دولت کلمبیا در انعقاد توافق با “فارک” (گروه مسلح […]

“آیا اعلام رئیس جمهور کلمبیا بعنوان برنده جایزه صلح نوبل میتواند توافق صلح دولت کلمبیا با شورشیان مسلح را نجات دهد؟”

ساعاتی پیش سخنگوی کمیته اعطای جایزه صلح نوبل اعلام نمود که برنده این جایزه در سال ۲۰۱۶ میلادی به دلیل تلاشهای مستمر و صلح جویانه دولت کلمبیا در انعقاد توافق با “فارک” (گروه مسلح شورشیان این کشور)، به رئیس جمهور این کشور تعلق میگیرد.
انعقاد این توافق تاریخی میان دولت کلمبیا و شورشیان “فارک” که هدف آن پایان دادن به جنگ ۵۲ ساله داخلی این کشور میباشد مورد استقبال کشورهای جهان و سازمانهای بین المللی قرار گرفت و همه امیدوار بودند که این توافق پایانی برطولانی ترین جنگ چریکی در آمریکای لاتین و کشتار مردم بیگناه باشد. اما در کنار این امیدواری، مخالفت اکثریت مردم کلمبیا با این توافق که چند روز پیش اتفاق افتاد، عده زیادی را نیز به تعجب و سؤال واداشت. چند روز پیش در رفراندوم رسمی کلمبیا، اکثریت مردم این کشور با این توافق مخالفت نمودند و نارضایتی خود را از مفاد این پیمان صلح اعلام نمودند. این امر جریانهای سیاسی در کلمبیا و بیش از همه رئیس جمهور کلمبیا را که امید داشت با انجام این توافق تاریخی مسیر جدیدی در این کشور آغاز گردد را به یک چاره جویی بزرگ دعوت نمود. کشورهای بسیار دیگری هم بویژه در آمریکای لاتین که می دیدند نتیجه چند سال مذاکره با انجام این رفراندوم به زیر سؤال رفته است احساس تلخی از این تحول مهم سیاسی داشتند. ولی بهر صورت پاسخ مردم به سوال رفراندوم روشن بود. آنچه مردم را از مفاد این توافق ناراضی کرده بود، امتیازات زیادی بود که برای حصول صلح به شورشیان داده شده بود. بر اساس شرایطی که برای شورشیان در پیمان صلح برای شورشیان در نظر گرفته شده بود، دولت با عطوفت با آنها برخورد میکرد و عملا جنایات آنها را حداقل بدون مجازات عینی و کافی بفراموشی می سپرد. حدود ۲۵۰ هزار نفر در این شورشها کشته شده بودند. مردم بسیاری که در اثر ارتکاب این جنایات عزیزان خود را از دست داده بودند و یا با نقص عضو و یا از دست دادن بخش مهمی از زندگی خود روبرو شده بودند خواهان مجازات اعمال جنایتکارانه بودند و حاضر به بخشش و یا برخورد سهل با مرتکبین آنها نبودند. با رد این پیمان صلح، اکثریت مردم اعلام کرده بودند که خواستار این هستند که افرادی که مرتکب جنایت شده اند باید به مجازات برسند. اکثریت مردم در واقع صلح به هر قیمتی را رد کرده اند.
اما یک سؤال مهم و منطقی که در این شرایط جدید قابلیت بررسی دارد اینست که کمیته بین المللی صلح نوبل در نروژ با چه جمع بندی، چند روز پس از اعلام نتیجه رفراندوم در رد توافقنامه صلح توسط اکثریت مردم آنهم در یک اقدام دمکراتیک، رئیس جمهور کلمبیا را بعنوان پیشگام این صلح رد شده، برنده جایزه صلح نوبل معرفی می کند.
البته ممکن است پاسخهای متعددی را بتوان به این سؤال داد ولی یکی از این پاسخها میتواند به نقش دولت نروژ در این مذاکرات برگردد. دولت نروژ در مذاکراتی که دراین پنجسال میان دولت کلمبیا و شورشیان انجام میگرفت نقش میانجیگری داشت و سعی زیادی نمود که این مذاکرات به نتیجه برسد. بنظرمیرسد که در آستانه شکست کامل این فرآیند بعد از پنجسال و با رد این توافق از سوی مردم، تنها شانسی که شاید بتواند تاثیری در نجات این فرآیند سیاسی ایفا کند، اعلام رئیس جمهور کلمبیا بعنوان برنده جایزه صلح نوبل باشد.
کمیته عالی تصمیم گیری برای اعلام نهایی برنده جایزه صلح نوبل پنج نفر از نمایندگان مجلس نروژ هستند که کاندیداهای متعدد مطرح شده از سوی مجامع سیاسی دولتی و غیر دولتی بین المللی را در محرمانگی کامل بررسی می کنند و بدون اینکه نام افراد پیشنهادی را به کسی اعلام کنند فقط نام نامزد نهایی را بطور رسمی اعلام می کنند.
پس باید منتظر بود و دید که آیا اعلام رئیس جمهور کلمبیا بعنوان برنده جایزه صلح نوبل میتواند توافق صلحی را که خود نروژ نقش میانجیگرانه در انعقاد آن داشته است نجات دهد؟ حمید بعیدی نژاد

منبع: روزنامه اطلاعات ۱۷ مهر ماه